Onze taal evolueert. En da’s maar goed ook. Anders schreven we nu nog steeds ‘hebban olla vogala nestas hagunnan hinase hic enda thu uuat unbidan uue nu’, als we bedoelen: ‘alle vogels hebben nestjes begonnen behalve ik en jij, wat wachten we nu?’ En dat doekoe geld is, skotoe politie en dat we met ‘w817’ wacht eens even bedoelen, alla. Maar wat ik nou toch weer leest: ‘Het gebruik van hun als onderwerp van een zin is niet meer uit te roeien.’ Zijn hun helemaal gek geworden? Hun is een bezittelijk voornaamwoord voor de derde persoon meervoud en een persoonlijk voornaamwoord voor de derde persoon meervoud bij het meewerkend voorwerp. Maar hun als onderwerp? Hun geven als verweer dat ‘hun’ helpt om verwarring te voorkomen. Als je bijvoorbeeld zegt: ‘ze liggen op bed’, dan kun je daarmee zowel mensen als voorwerpen bedoelen. Zeg je: ‘hun liggen op bed’, dan heb je het automatisch over mensen. Makkelijk toch? Hmm…binnenkort is hun dus ook helemaal ingeburgerd als onderwerp, waarschuwt het artikel. Gelukkig proberen hoogopgeleiden en taalbeslissers die ontwikkeling tegen te houden, lees ik. Hun denken natuurlijk: als wij de bal hebben, kunnen hun niet scoren. Nou ja, het went nog niet echt, dus ik hoop dat hun winnen.

Willem Fledderus